Afsluitend bericht

Laatste bericht voor we naar huis komen, Woensdag stond vanuit Shanghai een excursie naar Suzhou, op het programma, zo'n 170  km met de taxi. Daar de Panmen pagode bekeken en de stadsmuren met water en landpoort. Daarna 40 km verderop naar stadje Zhouzhuang, het Venetië van het Oosten met zijn mini kanalen en honderden winkeltjes levend van het toerisme.  Helaas een regenachtige dag en de voorspellingen blijven slecht de komende week. Lange taxirit retour door de spits van Shanghai. Donderdag, high speed trein naar Hangzhou, top was 308 km/u, maar hij kan wel 400! Geopend sedert 2010 met de wereldtentoonstelling. Schoon en geruisloos, wel eens wat anders dan een trein in India. Hier hadden we een hotel, waarvan op diverse we sites slechte beoordelingen staan. De kamer en badkamer waren erg klein, gelukkig een goed ontbijt. In Hangzhou wandeling over kunstmatige dijk door het Westlake met bruggen uit de Mingtijd. Rondvaart over het meer. Daarna bezoek aan de boedistische tempel van Longjing. Daarna gedropt in de Hefang Jie straat met een bezoek aan een Chinese apotheek in traditionele geneesmiddelen uit 1694. Deze apotheek (nu ook wel als museum aangeduid) levert nog steeds veel kruidengeneesmiddelen. Er waren veel klanten en er werd ter plekke geneeskrachtige thee gedronken. We spraken er met een jonge student Engels. Hij was er met zijn moeder en vriendin om wat middelen in te slaan. Iemand was een stronk van het een en ander fijn aan het hakken. Dat middel ging de student kopen. De oogst ervan is erg moeilijk en het middel dus zeldzaam en duur. Het zou helpen om gezonde nieren te houden. Naderhand zijn we de Hefang Fie straat verder afgelopen. Er was veel te zien en bijzondere dingen te koop. Daarbij kwam dat  1 juni de dag van het kind is. Al die kleine verwende tirannetjes krijgen alles van ouders en grootouders kitsch en plastic incluis, dat krijg je van die 1 kind politiek.  Winston vindt overigens veel van wat te koop is kitsch!  Verder op weg naar het hotel zagen we spontane muziekgroepjes die populaire Chinese liedjes speelden en een waterorgel show op de boulevard. Geen westerling gezien, we moeten voortdurend op de foto van wildvreemde Chinezen die ons als een toeristische attractie beschouwen. Inmiddels zijn we met de highspeed trein terug in Shanghai. We relaxen nog wat in het luxe appartement, helaas valt er niet veel te zonnen. Bij terugkomst kregen we geen toegang tot internet op de IPad. Uiteindelijk heeft een ICT-man de fout in het systeem opgespoord en hersteld. Terugkijkend op deze reis kunnen we stellen dat de toeristische hoogtepunten zoals het terracotta leger, de moeite waard waren. Zo nu en dan viel de organisatie van het reisbureau tegen.  Bovenal is China een bijzonder land dat de laatste jaren een ongekende groei heeft door gemaakt. Er wordt hier ongelofelijk veel gebouwd, vaak hoogbouw, door Winston konijnenruiven genoemd. Vergeleken bij India lijkt het erop dat de armoede minder is, ook is het verkeer gedisciplineerder en zijn de straten schoner. Althans ligt het er niet zo bovenop. We maakten uit gesprekken met Chinezen op dat als je in overheidsdienst bent, je meer aan de mores van machthebbers moet houden. Ook voel je je hier niet onvrij. De mensen zijn over het algemeen aardig. Gisteren hadden we nog een bediende in het restaurant die zich hevig vermaakte over de manier waarop ik de eetstokjes hanteer. Ook zijn we handig geworden om koeieningewanden en varkensoren op het menu te vermijden. Iets anders wat opvalt zijn de schoenen van de dames, vaak heel hoog met aparte hakken en veel versieringen. Ik bedacht het te laat maar een fotorapportage van de schoenen zou leuk zijn. De kleding van de jonge meisjes is ook zeer hip, vaak shorts, maar ook kleding die wij als feestkleding zouden bestempelen. Vandaag heb ik nog in een redelijk grote supermarkt rondgelopen. Veel van wat ze verkopen kan ik niet thuisbrengen. Teksten in het Chinees helpen ook niet.  We vinden het ook weer fijn om naar huis te gaan en we hopen dat het met jullie allemaal goed gaat. Groeten van Angelien & Winston

Proef

Ik heb gemerkt dat onze verhalen openbaar zijn. Nu heb ik een wachtwoord gekozen: chinareis en probeer of het werkt. Eden afsluitende mail volgt snel.

Bericht vanuit Shanghai

Ni hao uit Shanghai, Het wordt weer tijd om een bericht te sturen. Ons laatste bericht was vanuit Lijiang. Het bleef tot op het laatste moment spannend of onze overstap wel goed zou gaan. De vertrektijd naar Kunming was veranderd en het hoe en wat betreft de transfer verder naar Guilin bleef onbekend. Gelukkig zagen we de aardige gids op het vliegveld en zij ging voor ons bellen. De uitkomst was dat we genoeg overstap tijd  hadden. Aangekomen in Kunming bleek haar informatie ook niet te kloppen, na enig zoeken lukte het ons in te checken voor de goede vlucht. Wonder boven wonder was er in Guilin een Engelsprekende gids aanwezig. Hij zou ons begeleiden met de chauffeur naar het hotel. Althans dat beweerde hij. Opeens bedacht hij zich en verliet de auto. Vreemd, maar het inchecken ging deze keer wel goed.  Jammer genoeg was het hier bewolkt. Zo te zien had het net geregend. Verder in Guilin niet zoveel ondernomen. Als we geen zin hebben om uit te gaan eten, kopen we een pot noodlesoep. Wat kokend water erbij en klaar is Kees.  De volgende dag was het nog steeds bewolkt. Guilin is omgeven door het Karstgebergte en ligt aan de rivier de Li. Onze transfer naar de volgende bestemming Yangshuo was met de boot over de Li.  De Li is ook weer omgeven door het Karstgebergte. De boottocht was een unieke reis, de Chinezen hebben voor veel van deze bergen (meer heuvels) bijzondere namen, zoals vinger van moeder of de maanberg. Vanaf de boot werden we naar ons hotel gebracht. Deze keer was het een 5-sterren hotel. Comfortabel maar niet al te veel service. Het ontbijt was hier wel beter. Er was zelfs kaas! Rondwandelen in deze plaats was gezellig maar stervensdruk. Er zijn echt veel Chinezen. De excursiedag begon met een tocht op een bamboevlot (tegenwoordig van plastic) met een buitenboordmotor. Deze tocht op de Li werd onderbroken met een bezoek aan een dorpje waar veel van de bewoners hun inkomsten halen uit het maken vaan waaiers. Onze gids gaf wat informatie, maar helemaal begrepen we niet altijd wat hij allemaal bedoelde. Op een gegeven moment meerde de boot aan. Aan wal vertelde de gids dat we naar zijn huis gingen. Eigenlijk apart om iemand thuis te bezoeken. We werden met een pot thee voor de tv gezet, met alleen uitzendingen in het Chinees. We dachten dat hij ging eten en dat we daar op moesten wachten. Na ruim een half uur kwam hij terug en we gingen ervan uit dat we naar een restaurant gingen. We stonden al buiten toen bleek dat hij voor ons gekookt had. Enkele etages hoger stond er eten op een mini tafel met kinderstoelen. Het eten was lauw en we vertrouwden het niet erg. We hebben maar gedaan of we last van onze maag hadden. Er stond een salade en Winston verbiedt om salades te eten omdat de groenten gewassen worden met kraanwater. Nog wat verontschuldigingen dat we weinig aten, maar de gids leek het geen probleem te vinden. Hij zei dat hij nu een goed ontbijt had. Vervolgens gingen we weer met de boot de Li op. Het was inmiddels donker en nu kregen we nogmaals een show van een visser met aalscholvers. Gezien dat het donker was viel deze show anders uit dan de eerdere op het meer. Weer aan wal hebben we nog maar een ijsje verorberd, onze magen waren niet echt gevuld. De volgende dag was het nog steeds wat bewolkt, maar we hebben toch besloten om een fiets te huren. Dat was een goede 'greep'. Het weer klaarde op en we genoten van het fietstochtje. Terug in het hotel even naar het zwembad geweest. Dit is en was overigens eerste hotel met een zwembad. Om 7 uur  in de avond werden we opgehaald voor de lichtshow op de Li. Vrij spectaculair gebeuren, geensceneerd door de regisseur die ook de opening van de Olympische spelen verzorgd heeft. Niet alles ging even synchroon, maar dat had ook zijn charme. Voor ons zat een ontzettend dronken Chinees. Gelukkig hielden zijn metgezellen hem in toom.  Gisteren maandag zijn we aangekomen in Shanghai. De indruk van deze metropool was meteen dat het een vrij westerse stad is. Met 24 miljoen inwoners. Echt veel hoge gebouwen. We verblijven nu in Lanson Place op de 21ste etage.  Prima uitzicht en binnen is het niet verkeerd. Deze keer geen hotelkamer maar een appartement met alles erop en aan. Dat is relaxed. Bovendien hebben ze hier goede bedden, niet te hard zoals op veel andere plaatsen. Ook hier weer excursies: bezoek aan een mooie tuin, tocht met de boot, wandeling langs de Bund. Het meeste genoten heeft (Winston vooral) van het het Shanghai museum. Hoewel het niet in de excursie zat, hebben we geregeld dat we er afgezet werden. De gids en de chauffeur waren ook blij want ze konden eerder naar huis. Het hoogtepunt was een schitterende collectie bronzen. Winston heeft natuurlijk wat boeken aangeschaft in de museumwinkel. De aanschaf van boeken maakt dat onze koffers steeds zwaarder worden! Eerder heb ik gemeld dat de entree prijzen en dergelijke in China erg duur zijn. Voor dit museum hoefden we geen entree te betalen.  We zijn met de taxi teruggegaan naar het appartement. We hadden de metro willen nemen, maar dat werd afgeraden omdat we 2x moeten overstappen en dat  moeilijk is gezien we geen Dat was het voor deze keer. Met verontschuldiging voor eventuele typefouten. Waarschijnlijk komt er hierna nog een bericht. Volgende week om deze tijd zijn we weer lang en breed thuis. Zaijian, Angelien & Winston

Bericht vanuit Lijiang

Goede dag, Ons  laatste bericht kwam uit Kunming. We werden voor de verdere reis naar het vliegveld gebracht en afgezet. We moesten het verder maar uitzoeken. Gelukkig werden we eerder begeleid bij het inchecken dat maakt dat we al aardig op de hoogte zijn van de gang van zaken op zijn Chinees. Je hebt geen e-tickets nodig. Na wat navragen wisten we waar moesten inchecken. Je hoeft alleen je paspoort te tonen en als je in het systeem staat is het akkoord. Inmiddels hebben we al 2 dagen in Dali doorgebracht. Ons hotel lag midden in het drukbezochte oude stadje. Dat nodigde uit om wat rond te lopen. Hoewel toeristisch toch ook authentiek. Vooral de aangeboden etenswaren waren bijzonder. Ergens in een hok leek er een soort dokterspost. Er zaten wat mensen waarvan de bloeddruk werd opgenomen. In een ander hok stonden 2 bedden, waarin 2 oudere vrouwen lagen. Redelijk erbarmelijke toestand.  De volgende dag excursies rondom Dali. Dat bestond uit het bezoek aan huis van een welgestelde familie, dat nu bezichtigen valt. We kregen ook een dansshow. Waarin o.a.  het knijpen van de bruid werd uitgebeeld. Vervolgens gingen we met de boot op het Erhai meer. Waar een soort show werd opgevoerd met aalscholvers. Op het programma stond verder een bezoek aan een ander oud huis, waar een vrouw kaas aan het maken was van jakhals melk. Na nog wat andere bezienswaardigheden hebben we 'de 3 pagodes' bezocht. Zonder meer de moeite waard. Terug in het hotel niet meer veel ondernomen.  De volgende dag een transfer naar Lijiang (hoofdstad van de Naxi minderheid) met een minder zekere vrouwelijke chauffeur. De keren dat ze getoeterd heeft zijn niet te tellen. Gelukkig duurde de autorit korter dan gedacht. Bij aankomst in het hotel bleek onze reservering zoek. Het duurde even voor het in orde was. Zeker in een land waar men ook aan de receptie van een groot hotel slecht Engels spreekt. Gelukkig kregen we hulp van een gids die andere mensen begeleidde. Ook weer na veel moeite werd duidelijk wie hier de gids werd voor de excursie de volgende dag. De volgende dag is nu en we zijn terug van een bezoek aan de Jade draak sneeuwberg, op 4506 meter hebben we ons laten vereeuwigen. Redelijk fris en hoog. De Naxi cultuur was het middelpunt van de verdere excursies, waaronder een Lama-klooster, het Wenchang paleis met fresco's uit de Ming- en Quingtijd, het Dongba museum en het daarbij gelegen park met bruggetjes en paviljoens uit de Mingtijd. Toen weer terug naar het hotel, maar we wilden wel nog van onze gids meer informatie over de vlucht naar Guilin voor morgen, met tussenlanding in Kunming. Helaas bleef het bij summiere informatie. Dat is iets waar we steeds tegen aanlopen. Gelukkig is het tot nu toe redelijk goed gegaan, maar vervelend als je wat anders verwacht. Opvallend zijn de hoge prijzen in China, met uitzondering van eten. Voor de meest onverwachte dingen moet je betalen. In deze plaats bijvoorbeeld een soort verblijf cq toeristenbelasting, alleen al rond de 30 euro.  Ik heb dit verhaal getypt en aangezien we op onze kamer geen Wifi hebben moet ik het in de lobby gaan versturen. We wensen jullie het allerbeste en tot de volgende keer. Groet, Angelien en Winston

Mail vanuit hotelkamer

Beste mensen, Het heeft even geduurd voor we jullie wat uitgebreider laten mee genieten van onze reis. Tot nu toe was het niet mogelijk om goed op internet te komen. In ons hotel in Beijing viel de verbinding steeds weg. Later een poging gewaagd op het vliegveld in afwachting van onze vlucht naar Xian.  Terugblikkend op een goed verlopen maar lange vliegreis Amsterdam Beijing, werden we opgehaald van het vliegveld. Het verkeer viel mee (zeker in vergelijking met India) en de uitstraling was redelijk westers. Het hotel was verder prima, niet al te grote kamer maar van alle gemakken voorzien. Tegen de avond zijn we wat gaan rondlopen. Eerst door een zo genoemde hutong, er waren veel drukbezette restaurantjes. Er eten durfden we niet gezien de hygiëne. Wat verderop kwamen we bij een ziekenhuis. Gezien de professionele interesse van Winston zijn we er binnengelopen met wat bezoekers. Vriendelijke mensen en als we gewild hadden, hadden we mee kunnen lopen met hen naar de afdeling. Dat hebben we niet gedaan en nadat we nog wat hebben rondgekeken zijn we naar buiten gelopen. Het leek te gaan onweren daarom niet te ver gelopen. Er was een park daar even naar toe gegaan. Grappig was dat er een aantal mensen aan het dansen waren op muziek die kwam van een radio die ze opgehangen hadden in een boom. In het hotel terug kozen we voor het diner in de mongolian restaurant. probleem, geen sterveling spreekt Engels en geen gids bij de hand. Er kwam een menuboek vol plaatjes met schotels en aanwijzen maar.  Miesoep ging goed, miegerecht ging goed, maar schapenkop gevuld met lamsdarm ging fout.  Volgende dag Plein van de Hemelse Vrede en de Verboden Stad. Indrukwekkend, maar iets minder dan verwacht omdat alles redelijk verwaarloosd was en stoffig. De volgende dag de Chinese muur bezocht en er was nog tijd over om het terrein rond te lopen waar 4 jaar geleden de Olympische spelen zijn gehouden. Er zaten iedere keer 2 maaltijden bij de excursies maar het was een heel geregel met de minder flexibele gids omdat goed te laten verlopen. Xi'an, hotel viel tegen maar de plaats zelf was levendiger dan Beijing. De gids gelukkig ook wat flexibeler. Om het verhaal wat korter te maken hier was het bezoek aan het Terracotta leger het meest indrukwekkend. Op weg naar het vliegveld voor de vlucht naar Kunming hebben we we als extra het Han Yangling museum bezocht. Zeer de moeite waard. Voor wie meer wil weten is Google aan te bevelen. Het hotel in Kunming voldoet aan al onze wensen. Helaas heeft Winston een flinke kou te pakken, waarvan ik hoop dat hij me niet aansteekt. Gisteren in een restaurant gaan eten waarvan we dachten dat er een Engelse kaart was. Bleek niet zo te zijn. Gelukkig hadden we deze keer meer geluk met de bestelling. Op weg naar huis voor Winston neusdruppels gekocht. Ook weer bijzonder om met gebarentaal het juiste middel te krijgen, maar gelukt! Vandaag stond op het programma een bezoek aan het Stenen Woud. We werden opgehaald door een chauffeur die ook weer geen woord Engels sprak. Bij aankomst dachten we adat alles geregeld was, maar het werd ons duidelijk dat we de entree zelf moesten betalen. Dat wordt nog een discussie met het reisbureau. Redelijk bijzonder maar minder indrukwekkend als gedacht. Wel een rustige middag.  Na dit  hele verhaal hopen we op een spoedig vervolg, maar dat zal  afhangen van de toegang tot internet. Het blijft een bijzonder land, dat snelle groei doormaakt, maar weinig mensen een vreemde taal beheersen, de dictatuur ligt er gelukkig niet boven op.  Groet, Angelien en Winston

Eindelijk

Beste mensen., Eindelijk dacht ik dat het lukte het om en bericht te versturen. Zo juist meende ik dat ik een tekst had verstuurd maar die staat niet op de verzonden berichten. Dus nog een poging. Met ons alles goed. Vandaag o.a. het terracotta legerMogen bewonderen. Hopelijk met jullie alles goed. Ik maak het kort omdat ik bang ben dat ik eruit gegooid word. Ik hoop spoedig meer te laten horen. Groet, Angelien ook namens Winston

De laatste loodjes

Mijn lieve broer maakte me erop attent dat het de laatste loodjes moet zijn. Dom, dom.

De laatste lootjes

Beste allen, Een beetje control freak als ik ben, stuur ik jullie voor vertrek een mailtje. Van een enkele heb ik nog geen bericht of ze op de verzendlijst willen. Ik ben echter zo vrij geweest iedereen waarvan ik denk dat ze ons reisverslag willen ontvangen op de lijst te plaatsen. Op dit moment is het even stressen. Eigenlijk wil ik ons hele huis meenemen, maar dat kan natuurlijk niet. Zo meteen ga ik verder met inpakken! Groet en jullie horen van ons, Angelien