Laatste bericht voor we naar huis komen, Woensdag stond vanuit Shanghai een excursie naar Suzhou, op het programma, zo'n 170  km met de taxi. Daar de Panmen pagode bekeken en de stadsmuren met water en landpoort. Daarna 40 km verderop naar stadje Zhouzhuang, het Venetië van het Oosten met zijn mini kanalen en honderden winkeltjes levend van het toerisme.  Helaas een regenachtige dag en de voorspellingen blijven slecht de komende week. Lange taxirit retour door de spits van Shanghai. Donderdag, high speed trein naar Hangzhou, top was 308 km/u, maar hij kan wel 400! Geopend sedert 2010 met de wereldtentoonstelling. Schoon en geruisloos, wel eens wat anders dan een trein in India. Hier hadden we een hotel, waarvan op diverse we sites slechte beoordelingen staan. De kamer en badkamer waren erg klein, gelukkig een goed ontbijt. In Hangzhou wandeling over kunstmatige dijk door het Westlake met bruggen uit de Mingtijd. Rondvaart over het meer. Daarna bezoek aan de boedistische tempel van Longjing. Daarna gedropt in de Hefang Jie straat met een bezoek aan een Chinese apotheek in traditionele geneesmiddelen uit 1694. Deze apotheek (nu ook wel als museum aangeduid) levert nog steeds veel kruidengeneesmiddelen. Er waren veel klanten en er werd ter plekke geneeskrachtige thee gedronken. We spraken er met een jonge student Engels. Hij was er met zijn moeder en vriendin om wat middelen in te slaan. Iemand was een stronk van het een en ander fijn aan het hakken. Dat middel ging de student kopen. De oogst ervan is erg moeilijk en het middel dus zeldzaam en duur. Het zou helpen om gezonde nieren te houden. Naderhand zijn we de Hefang Fie straat verder afgelopen. Er was veel te zien en bijzondere dingen te koop. Daarbij kwam dat  1 juni de dag van het kind is. Al die kleine verwende tirannetjes krijgen alles van ouders en grootouders kitsch en plastic incluis, dat krijg je van die 1 kind politiek.  Winston vindt overigens veel van wat te koop is kitsch!  Verder op weg naar het hotel zagen we spontane muziekgroepjes die populaire Chinese liedjes speelden en een waterorgel show op de boulevard. Geen westerling gezien, we moeten voortdurend op de foto van wildvreemde Chinezen die ons als een toeristische attractie beschouwen. Inmiddels zijn we met de highspeed trein terug in Shanghai. We relaxen nog wat in het luxe appartement, helaas valt er niet veel te zonnen. Bij terugkomst kregen we geen toegang tot internet op de IPad. Uiteindelijk heeft een ICT-man de fout in het systeem opgespoord en hersteld. Terugkijkend op deze reis kunnen we stellen dat de toeristische hoogtepunten zoals het terracotta leger, de moeite waard waren. Zo nu en dan viel de organisatie van het reisbureau tegen.  Bovenal is China een bijzonder land dat de laatste jaren een ongekende groei heeft door gemaakt. Er wordt hier ongelofelijk veel gebouwd, vaak hoogbouw, door Winston konijnenruiven genoemd. Vergeleken bij India lijkt het erop dat de armoede minder is, ook is het verkeer gedisciplineerder en zijn de straten schoner. Althans ligt het er niet zo bovenop. We maakten uit gesprekken met Chinezen op dat als je in overheidsdienst bent, je meer aan de mores van machthebbers moet houden. Ook voel je je hier niet onvrij. De mensen zijn over het algemeen aardig. Gisteren hadden we nog een bediende in het restaurant die zich hevig vermaakte over de manier waarop ik de eetstokjes hanteer. Ook zijn we handig geworden om koeieningewanden en varkensoren op het menu te vermijden. Iets anders wat opvalt zijn de schoenen van de dames, vaak heel hoog met aparte hakken en veel versieringen. Ik bedacht het te laat maar een fotorapportage van de schoenen zou leuk zijn. De kleding van de jonge meisjes is ook zeer hip, vaak shorts, maar ook kleding die wij als feestkleding zouden bestempelen. Vandaag heb ik nog in een redelijk grote supermarkt rondgelopen. Veel van wat ze verkopen kan ik niet thuisbrengen. Teksten in het Chinees helpen ook niet.  We vinden het ook weer fijn om naar huis te gaan en we hopen dat het met jullie allemaal goed gaat. Groeten van Angelien & Winston